School is kut. Heel kut.


  • Blogger

    Vorige week had ik de introductieweek van mijn nieuwe opleiding. Wat en waar laat ik achterwege, het kwam erop neer dat ik kennis probeerde te maken met mijn toekomstige klasgenoten en dat iedereen mij negeerde. Kan gebeuren, ik ben immers een vreemde eend in de bijt, de oudste van de klas en iedereen is zenuwachtig.

    Maar oh god.

    Toen maandag de lessen begonnen joh, niemand zei hoi. Niemand praatte tegen me. Als ik iets zei tegen iemand anders draaide die zijn hoofd om en liep die weg. En dan moet ik met elk vak ook nog groepjes vormen? Tijdens de eerste les kwam er een papiertje langs met welke groepjes wanneer gaan, nou, dat papiertje ging over mijn hoofd heen en hoppa, zo naar het andere groepje. Daar heb ik wat van gezegd en het was van ‘oh besta jij ook nog, daar heb ik eigenlijk niet bij stilgestaan’. Lekker respectvol.

    Als ik in de les actief meedoe, dwz als de leraar een vraag stelt en ik het antwoord geef, hoor je de mensen gewoon zuchten in hun hoofd. "pffffff heb je haar weer pffffff moet dat nou pfff pfff pfff"
    Als iemand anders het doet, dan zijn zij opeens het einde van de klas, zo vet dat ze dat allemaal weten joh ongelooflijk.

    Ik heb zelfs meegemaakt dat mensen aan andere mensen gingen vragen hoe dit of dat zit bij mij EN DAT ZE DAT NIET EENS AAN MIJ VRAGEN hallo wtf is dit? Hoe kan een ander nou beter weten wie ik ben dan ikzelf (leuk discussiepunt)? Hallo?

    Ook over het algemeen, mijn klasgenoten maken er een sport van om de uniekste persoon op aarde te zijn. Niet allemaal, maar de 1 voelt zich bijvoorbeeld persoonlijk aangevallen als ik iets vertel over mezelf, wat niemand anders heeft/doet. Iemand ging mij bewust zwartmaken/minderwaardig proberen te laten voelen (niet gelukt) omdat hij niet meer de oudste zou zijn. Die zit gelukkig niet meer in mijn klas, maar toch. De ander had zogenaamd ook opeens mijn hobby’s, met de mededeling dat ik me echt niet uniek hoefde te voelen want zij deed dat ook. Als ik vroeg hoe of wat kwam er vaag gemompel uit en draaide ze zich weg. Dan ben ik natuurlijk de boeman.

    Of wat dacht je van deze:
    Een meisje in mijn klas beweert dat ze al heel veel levenservaring heeft en alles weet en alles op kan lossen. Want ze is al 20! De dingen die zij zogenaamd zou kunnen oplossen zijn niet gelukt, veel te moeilijk, maar ze kan het wel allemaal. En als ze iets wel kan, dan moet ze er altijd achteraan zeggen dat ze al 20 is en al heel veel meegemaakt heeft. Nou, poe hee. Wat moet ik dan wel niet zijn met mijn schamele 5 jaar ouder?

    Vandaag was voor mij de druppel. Ik, sterke vrouw die letterlijk van niks is gekomen, laat zich op de 3e dag al wegjagen op school. Jankend. Ik voel me zo slap, heb ik hier nou jaren voor gevochten? Ik heb hier maanden op zitten wachten, om eindelijk weer naar school te kunnen. Ik ben van het vwo geschopt, heb me door een depressie heen gevochten, 3,5 jaar mbo wat godverdomme op de eerste dag al leuker was dan dit en dat was al een doffe ellende qua intellect. Ik heb 3,5 jaar met mensen gezeten die niet verder kwamen dan 2+2=4, wat al een hel is voor iemand met een bovengemiddeld IQ. Maar dit? Dit gaat me echt te ver.

    Toen de pauze was aangebroken (ik was weer genegeerd, we moesten weer groepjes maken en toen ik mijn naam schreef bij een willekeurig groepje, keken ze door me heen en liepen ze weg. Oké?) ben ik naar buiten gegaan om wat te eten te halen, maar het enige wat omhoog kwamen waren tranen. En ik weet niet of het mijn ego is die huilt, omdat die gekrenkt is door een stel kinderen van +/- 10 jaar jonger, of mijn ratio, die huilt om de beperkte belevingswereld van deze mensen. Of mijn hart, die 7 jaar lang gevochten heeft voor dit. Voor niks dus.

    Ik ben inmiddels weer aan het janken en weer echt niet wat ik met deze situatie aan moet. Het eerste wat ik moet doen is een gesprek voeren met mijn mentor, ik ga zo een mailtje sturen, maar wat hierna? Ga ik van klas switchen? Ga ik direct stoppen? Wacht ik tot februari? Ga ik überhaupt stoppen? Ga ik überhaupt nog verder studeren? Ik weet het echt niet man. Schiet mij maar lek.


  • Admin

    Klote om dit allemaal te moeten lezen meid. Wat ik vooral lees is een grote portie jaloezie bij je klasgenoten. Jij bent de oudste hebt al veel ervaring en dat kunnen je klasgenoten denk ik niet zo hebben.

    Wat is nou wijsheid, kiezen voor jezelf en hun laten winnen, of blijven vechten en laten zien wie de baas is, dat je niet weg te pesten bent. Hoe dan ook een makkelijke keuze is het niet omdat er ook zo veel tussen ligt dan die 2 keuzes.

    Dat huilen komt omdat je zwaar teleurgesteld bent en dat je zo veel zin had in school, maar dat het nu een beetje heel erg stuk gemaakt is door een stel jaloerse wijven die het denkvermogen van een doorsnee gehandicapte hebben.

    Wees eerlijk naar je mentor toe, spreek uit wat je dwars zit, vraag hem/haar om advies en wat jij nu het beste kan doen. Stel duidelijke vragen en vraag om duidelijke antwoorden waar je iets aan hebt.

    Aan de hand daarvan zou ik verder kijken wat je het beste kunt gaan doen.


  • Blogger

    @keen zegt in School is kut. Heel kut.:

    Klote om dit allemaal te moeten lezen meid. Wat ik vooral lees is een grote portie jaloezie bij je klasgenoten. Jij bent de oudste hebt al veel ervaring en dat kunnen je klasgenoten denk ik niet zo hebben.

    Wat is nou wijsheid, kiezen voor jezelf en hun laten winnen, of blijven vechten en laten zien wie de baas is, dat je niet weg te pesten bent. Hoe dan ook een makkelijke keuze is het niet omdat er ook zo veel tussen ligt dan die 2 keuzes.

    Dat huilen komt omdat je zwaar teleurgesteld bent en dat je zo veel zin had in school, maar dat het nu een beetje heel erg stuk gemaakt is door een stel jaloerse wijven die het denkvermogen van een doorsnee gehandicapte hebben.

    Wees eerlijk naar je mentor toe, spreek uit wat je dwars zit, vraag hem/haar om advies en wat jij nu het beste kan doen. Stel duidelijke vragen en vraag om duidelijke antwoorden waar je iets aan hebt.

    Aan de hand daarvan zou ik verder kijken wat je het beste kunt gaan doen.

    Dankjewel voor je antwoord. Ik heb mijn mentoren een mailtje gestuurd en hoop dat ze zo snel mogelijk antwoorden. In de mail vraag ik expliciet om de mogelijkheden te bespreken, heb expres vrij weinig over de situatie erin gezet, behalve dat ik niet op mijn plek zit. Dus ben benieuwd.

    Maar dan vraag ik me af: in hoeverre is het jaloezie van deze mensen? Hoe kunnen zij jaloers op mij zijn? Zijn het niet gewoon egocentrische kutjes die niet tegen tegenslagen kunnen? En zijn zij zich hier bewust van? Zouden ze zich ook bewust zijn van hun jaloezie?

    Of is het gewoon het onbekende? Mijn klasgenoten komen uit een incesteiland om het zo maar te noemen waar ze alleen hun eigen wereldje hebben en alles wat daarbuiten valt is eng en kan niet. Dat bestaat gewoon niet. Letterlijke wegkijkers zegmaar.

    Ik besefte me ook net dat zij zo denken:
    Ik heb een stoere hobby, namelijk motorcross*. Ze weten niet dat ik dit doe, dus motorcross is gewoon cool. Zodra ik vertel dat ik aan motorcross doe, is het een saaie hobby. Want ik ben saai en oud en eng. Best raar, aangezien dit de eerste keer is dat ik dit heb meegemaakt. Voorheen was ik altijd ‘de brave chick van de klas die toch stoer bleek te zijn’. Alsnog rare psychologie waar ik geen voorstander van ben, maar het is wel logisch.

    *Motorcross is fictief