Ongelimiteerd is er decennia lang tegen de beroepschauffeur aangetrapt



  • Grappig en triest tegelijk om te zien hoe zogenaamde ‘belangenorganisaties’ over elkaar heen buitelen in de media. Allen hebben zogenaamd de wijsheid in pacht met als absoluut hoogtepunt TLN afgelopen week. Deze organisatie zette haar speerpunt voor de camera die beweerde dat de gemiddelde chauffeur òf bij moeder de vrouw tegen haar Hema-fuik aan snurkt òf super-de-luxe in een hotel de sterren aan de nachtelijke hemel ligt te tellen. Hoe zwakzinnig kun je jezelf als zogenaamde belangenorganisatie profileren?

    Chauffeurstekort. Het nieuwe toverwoord in de media en zeer binnenkort ook als aangevoerde rede dat spullen niet meer op tijd geleverd worden. Alles, maar dan ook werkelijk alles en iedereen heeft haar/zijn best ervoor gedaan om ervoor te zorgen dat geen enkele ziel met een gezond brein nog uit vrije wil op de bok gaat zitten om bij tij en ontij ervoor te zorgen dat heel de meuk op tijd bij een klant op de vloer staat. Gefeliciteerd, het is gelukt.

    Eerst alles op een rijtje. De gemiddelde chauffeur met 25 jaar ervaring verdient zo’n €15 bruto per uur. Toen ik in 1991 begon met rijden kreeg ik een nachtvergoeding van FL81 en 27 jaar later is dat ‘gestegen’ naar het astronomische bedrag van €49. Bij de gemiddelde klant wordt je behandeld als minderwaardig uitschot, met veel geluk kan er een goedemorgen af maar meestal wordt je niet eens aangekeken of als üntermensch behandeld. Voor de gemiddelde medeweggebruiker ben je een klootzak die in de weg rijd en dat is het dagelijks startsein tot: snijden, inhalen en na drie meter na rechts komen, communicatie via de middelvinger, uitvoegen op het allerlaatste moment en dit liefst voor een vrachtwagen. Op het moment dat het fout gaat, en dat gebeurt steeds vaker, zijn de catastrofale gevolgen vanzelfsprekend altijd de schuld van de vrachtwagenchauffeur.

    Overijverige beambten in het buitenland die je zien als een rijdende portemonnee, boetes die totaal niet in verhouding staan met de overtreding, chauffeurs met 30 jaar ervaring die gepest worden om alsnog code 95 te moeten gaan halen, bij ziekte 45% in salaris terug vallen, werkdagen van 15 uur, het schrappen van uren, het flink inleveren op je sociale leven, dagelijks de wekker om 4:00, gedwongen ongezonde levensstijl en ga zomaar door.

    Er is geen chauffeur meer te krijgen. Gek hè. Jarenlang is de markt kapot gemaakt door een Oost-Europese invasie onder het mom dat er geen chauffeurs meer te krijgen waren en dat is de dikste stieren-poep die er bestaat. Er waren genoeg chauffeurs maar die werden de WW ingetrapt omdat er ineens een Pools kenteken op hun auto stond en Pjotr en Boris op één auto kostte evenveel als één Henk. Dit alles werd mogelijk gemaakt door Brussel, onder strakke leiding van Rutte en zijn Europese neo-liberale vriendjes. Er moesten zakken worden gevuld en de Nederlandse chauffeur van 50? Die mocht na 30 jaar heel hard werken de spreekwoordelijke tyfus krijgen.

    Na jarenlang chauffeurtje pesten op allerlei manieren begint de samenleving nu de vruchten te plukken. Het tankstation waar de doorgesnoven yup zijn lease gebakje aftankt komt nogal eens zonder peut te zitten wegens chauffeurstekort, de allerlaatste Tarzan van tante Annie blijft een paar dagen extra in de doos want geen mens te vinden die deze knots over wil rijden, lege schappen, voorraad problemen bij distri-centra en ga zomaar door.

    Mensen met de grootste bek richting de vrachtwagenchauffeur, dat ze in de weg rijden, files veroorzaken, nergens naar kijken, eencellige amoebes zijn…enfin de riedel is ieder bekend, zijn meestal ook de mensen die het hardst staan te zeiken bij de plaatselijke Appie als er geen pak melk meer te krijgen is. Ik heb er veel over geschreven de afgelopen jaren en van ‘de snelle yup’ kreeg ik nogal eens te horen dat ik dan maar wat anders moest gaan doen. En dat is nou precies wat erop dit moment aan de gang is: de vergrijzing slaat toe en ieder die een mogelijkheid heeft om er uit te stappen aarzelt geen moment.

    Gefeliciteerd met het resultaat. Ongelimiteerd is er decennia lang tegen de beroepschauffeur aangetrapt en eindelijk worden daar de vruchten van geplukt. Nu iedereen tevreden?

    © Kruimel Chantal


 

Hetzelfde maar dan anders