Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn



  • Ik ben volgens mij écht depressief.
    Maar als ik dat aan m’n ouders zeg, is het zo van "ja dat kán helemaal niet, je bent pas VIJFTIEN."
    Echt, wat maakt het nou uit hoe oud je bent?
    Ik heb echt al heel veel rotdingen meegemaakt, misschien meer dan andere mensen, heb ik dan het recht niet om me akelig te voelen?

    Wat er met me aan de hand is: Ik word al gepest sinds groep 2, m’n ouders blijven maar zeiken en zeuren dat ik moet werken en geld moet gaan verdienen omdat geld alles is in het leven en ik heb een klotekut-relatie achter de rug. M’n hele zelfvertrouwen is dood.

    Maar mijn ouders zeggen “Jonge mensen kunnen niet depressief zijn omdat ze nog niet weten wat ze willen.” en ik weet niet hoe ik mijn ouders kan overtuigen ervan dat ik denk dat ik depressief ben.



  • Ik denk dat jongeren wel degelijk depressief kunnen zijn. Kijk eens naar jongeren die het leven zinloos vinden, te onzeker zijn, angst hebben, slaapproblemen hebben, eetproblemen, schuldgevoelens, zelfverwaarlozing, piekeren en zo kun je nog wel even een paar dingen opnoemen. Stuk voor stuk symptomen van depressie. En ik denk dat er in de puberteit juist veel jongeren daar aan lijden. Ik denk niet dat er een bepaalde leeftijd vast staat.


  • Admin

    Misschien een idee om het er eens met je huisarts over te hebben? Sowieso omdat jij je gewoon totaal niet goed voelt. Maar verder ook om te helpen met het correct informeren van je ouders.

    Voor zover ik weet zit er geen leeftijd verbonden is aan een depressie. Ook denk ik dat er tegenwoordig heel erg snel gegooid wordt met " ik heb een depressie"
    En depressie is heel wat anders dan je ff een weekje klote voelen. Daarom, ga naar de huisarts, kijk wat het echt is, en ga dan met je ouders erover praten.



  • Ik snap de link niet tussen depressief zijn en niet weten wat je wilt.


  • Admin

    @ftgv zegt in Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn:

    Ik snap de link niet tussen depressief zijn en niet weten wat je wilt.

    Het stukje niet weten wat je wilt, kan een van de kenmerken van een depressie zijn :)



  • Jonge kinderen kunnen heus depressief zijn, maar je moet wel godsgruwelijke dingen meemaken om het zo ver te krijgen. Ik denk dat je op jonge leeftijd niet over jezelf kan zeggen of je wel/niet depressief bent. Overigens vind ik het wel heel erg dat jij denkt dat je depressief bent, daar maak je je instelling meestal niet beter op helaas. Mocht je zekerheid willen dan kan je je laten onderzoeken om het van buiten af te laten constateren, maar ik denk echt dat je daar zelf niet echt kritisch op kan kijken.

    Mijn zusje heeft ook een tijdje geroepen dat ze ‘depressief’ was, en inderdaad: Voor zichzelf zal het vast en zeker verschrikkelijk geweest zijn, maar het viel allemaal enorm mee. We hebben daar nogal wat last mee gehad, dus vandaar dat ik het niet zo zie zitten dat kinderen roepen dat ze depressief zijn.

    Betekend niet dat jij het niet kan zijn natuurlijk.



  • @wicket zegt in Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn:

    @ftgv zegt in Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn:

    Ik snap de link niet tussen depressief zijn en niet weten wat je wilt.

    Het stukje niet weten wat je wilt, kan een van de kenmerken van een depressie zijn :)

    Maar dat zeggen je ouders. Weten je ouders niet wat een depressie is?


  • Blogger

    @Snorkel Je hoeft niet per se erge dingen meegemaakt te hebben om in een depressie te belanden, aangezien het een tekort van serotonine en dopamine meespeelt. Je kan ook depressief raken als je je draai niet kan vinden in de klas, op je werk of in de maatschappij. En dit telt al 2 keer zo veel mee als je in de puberteit zit en zoekende bent naar je identiteit.

    @TS Ga naar de schoolarts, schoolpsycholoog, je mentor, je huisarts of wie dan ook waarbij je terecht kan zonder tussenkomst van je ouders. Leg daar je problemen uit en kijk of je vanuit daar hulp kan zoeken of kan bemiddelen met je ouders. Of je nou echt depressief bent of niet, ongelukkig zijn is voor niemand leuk en daarom moet je hulpvraag gewoon serieus genomen worden.



  • @snoetie zegt in Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn:

    @Snorkel Je hoeft niet per se erge dingen meegemaakt te hebben om in een depressie te belanden, aangezien het een tekort van serotonine en dopamine meespeelt. Je kan ook depressief raken als je je draai niet kan vinden in de klas, op je werk of in de maatschappij. En dit telt al 2 keer zo veel mee als je in de puberteit zit en zoekende bent naar je identiteit.

    @TS Ga naar de schoolarts, schoolpsycholoog, je mentor, je huisarts of wie dan ook waarbij je terecht kan zonder tussenkomst van je ouders. Leg daar je problemen uit en kijk of je vanuit daar hulp kan zoeken of kan bemiddelen met je ouders. Of je nou echt depressief bent of niet, ongelukkig zijn is voor niemand leuk en daarom moet je hulpvraag gewoon serieus genomen worden.

    Ik denk dat heel veel mensen ongelukkig willen zijn voor dat beetje aandacht wat ze daarmee krijgen.


  • Blogger

    @ftgv zegt in Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn:

    @snoetie zegt in Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn:

    @Snorkel Je hoeft niet per se erge dingen meegemaakt te hebben om in een depressie te belanden, aangezien het een tekort van serotonine en dopamine meespeelt. Je kan ook depressief raken als je je draai niet kan vinden in de klas, op je werk of in de maatschappij. En dit telt al 2 keer zo veel mee als je in de puberteit zit en zoekende bent naar je identiteit.

    @TS Ga naar de schoolarts, schoolpsycholoog, je mentor, je huisarts of wie dan ook waarbij je terecht kan zonder tussenkomst van je ouders. Leg daar je problemen uit en kijk of je vanuit daar hulp kan zoeken of kan bemiddelen met je ouders. Of je nou echt depressief bent of niet, ongelukkig zijn is voor niemand leuk en daarom moet je hulpvraag gewoon serieus genomen worden.

    Ik denk dat heel veel mensen ongelukkig willen zijn voor dat beetje aandacht wat ze daarmee krijgen.

    Hoe bedoel je dat? Interessante kwestie tho.



  • @ftgv zegt in Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn:

    @snoetie zegt in Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn:

    @Snorkel Je hoeft niet per se erge dingen meegemaakt te hebben om in een depressie te belanden, aangezien het een tekort van serotonine en dopamine meespeelt. Je kan ook depressief raken als je je draai niet kan vinden in de klas, op je werk of in de maatschappij. En dit telt al 2 keer zo veel mee als je in de puberteit zit en zoekende bent naar je identiteit.

    @TS Ga naar de schoolarts, schoolpsycholoog, je mentor, je huisarts of wie dan ook waarbij je terecht kan zonder tussenkomst van je ouders. Leg daar je problemen uit en kijk of je vanuit daar hulp kan zoeken of kan bemiddelen met je ouders. Of je nou echt depressief bent of niet, ongelukkig zijn is voor niemand leuk en daarom moet je hulpvraag gewoon serieus genomen worden.

    Ik denk dat heel veel mensen ongelukkig willen zijn voor dat beetje aandacht wat ze daarmee krijgen.

    Ben ik het niet mee eens. Ook als je je ongelukkig voelt wil je maar 1 ding en dat is hulp om weer gelukkig te worden. Als je om hulp gaat schreeuwen of de aandacht naar je toetrekt is dat een methode om te overleven.

    Waar ik niet tegen kan is als mensen dit doen en vervolgens de hulp die ze aangeboden krijgen weigeren. Dit zijn de mensen die uit zijn op doktersaandacht of op een andere manier van aandacht. Dit soort mensen zouden ze niet serieus moeten nemen en alle medische zorgvragen moeten negeren.



  • Ik vind het jammer dat je niet te horen krijgt of het nu beter gaat met iemand of welke stappen hij heeft ondernomen.


  • Admin

    @ftgv zegt in Mijn ouders zeggen dat ik niet depressief kan zijn:

    Ik vind het jammer dat je niet te horen krijgt of het nu beter gaat met iemand of welke stappen hij heeft ondernomen.

    Het raakt in vergetenheid. Soms kom je ineens een situatie door zonder dat je daar de oplossing van weet.



  • Iedereen kan depressief zijn of worden. Leeftijd staat daar los van.