Dik zijn is oké



  • Mij valt het steeds meer op dat in vrouwenbladen met name de Flair (Tijdschrift uit België gericht naar jonge vrouwen) steeds meer artikelen verschijnen in de trend van “volslanke mensen zijn mooi” in zulke artikelen staan dan allemaal vrouwen met hun foto erbij die dan komen vertellen waarom dik zijn nu net leuk is. Of dan heb je artikels over mode voor “volslanke” mensen. En ga zo maar even verder.

    Ik heb niets tegen dikke mensen op zich, maar waar ik me wel aan stoor is dat het steeds meer gepropageerd wordt als het nieuwe ideaal. Dit ligt waarschijnlijk aan het feit dat er steeds meer mensen zijn die niet het “ideale” gewicht hebben (BMI tussen 20 en 25).

    Bij mij komt dit over alsof men mensen wil wijsmaken dat het goed of gezond is om dik te zijn (het gaat hier dus niet om 1kg te veel, maar echt overgewicht) terwijl dit helemaal niet het geval is, bij ernstig (BMI van 30 of meer) overgewicht krijg je namelijk (sneller)te kampen met bepaalde gezondheidsproblemen (denk aan hartkwalen, diabetes, te hoge cholesterol etc)

    Ik ben van mening dat men in zulke tijdschriften, die echt door heel veel vrouwen gelezen worden, eerder “reclame” moeten maken voor een gezonde levensstijl, namelijk voldoende beweging en gezonde voeding.

    want ironisch genoeg worden die " dik is oké" artikelen om de week afgewisseld met “test ons nieuwe (crash) dieet” artikelen. Geen van de 2 representeert dus een gezonde levensstijl.

    Wat vinden jullie hiervan?


  • Admin

    Er is zolang neergekeken op het hebben van een maatje meer, of net dat randje over de rand van je spijkerbroek (muffintop), dat ik vind dat het tijd wordt dat het inderdaad sociaal geaccepteerd wordt om niet de perfecte maat te hebben.

    Ik heb mezelf jaren lang onredelijk dik gevonden, tot ik daadwerkelijk dik werd, onder andere door de druk die ik hiermee mezelf oplegde.
    Ik ben nu na een hele stapel jaren een groot deel van mij gewicht weer kwijt, maar zeker niet het perfecte slanke model.
    Ik wil dit ook niet, ik vind dat ook gewoon echt niet mooi. Maar dat is een persoonlijke mening.

    Of dik zijn oké is of niet moet iedereen voor zichzelf bepalen, dat kan niemand voor een ander bepalen, vind ik.

    Het gaat erom dat jij oké bent met jij. Maakt niet uit of je dik, dun, lang, kort, natuurlijk, plastic fantastic bent. Als jij er maar blij mee bent.



  • @wicket zegt in Dik zijn is oké:

    Er is zolang neergekeken op het hebben van een maatje meer, of net dat randje over de rand van je spijkerbroek (muffintop), dat ik vind dat het tijd wordt dat het inderdaad sociaal geaccepteerd wordt om niet de perfecte maat te hebben.

    Ik heb mezelf jaren lang onredelijk dik gevonden, tot ik daadwerkelijk dik werd, onder andere door de druk die ik hiermee mezelf oplegde.
    Ik ben nu na een hele stapel jaren een groot deel van mij gewicht weer kwijt, maar zeker niet het perfecte slanke model.
    Ik wil dit ook niet, ik vind dat ook gewoon echt niet mooi. Maar dat is een persoonlijke mening.

    Of dik zijn oké is of niet moet iedereen voor zichzelf bepalen, dat kan niemand voor een ander bepalen, vind ik.

    Het gaat erom dat jij oké bent met jij. Maakt niet uit of je dik, dun, lang, kort, natuurlijk, plastic fantastic bent. Als jij er maar blij mee bent.

    respect!



  • Ik vind dat mensen minder de nadruk moeten leggen op volslank zijn. Nu hoef je niet gelijk obesitas te promoten, maar mensen moeten niet constant gebashed worden over dat ze een maatje meer hebben. Want zo gaat het ook echt.

    Nu heb ik geen overgewicht, maar heb ik mij altijd dik gevoeld omdat ik wat stevigere benen heb. Constant diëten, niet teveel eten, terwijl mijn BMI gewoon prima in het midden zat. Je voelt gewoon de sociale druk om af te vallen, mensen bemoeien zich overal mee en zijn ineens doctor en voedingsexpert.

    We mogen dikheid wel meer accepteren, zonder het ineens beter te weten als anderen, maar het moet geen streven zijn inderdaad. Maar zoals Wicket hierboven heel mooi zegt, zolang jij maar gelukkig bent.



  • Altijd een leuk onderwerp gevonden, vooral sinds het stereotype ontstaan is van de fat accepting feminist.
    Ik zou een antwoord hier op altijd op willen splitsen in verschillende delen, te beginnen bij het objectieve.

    1. Het is niet oké, klaar. Hier hebben we het puur over de staat van te dik zijn, en bij dit praat ik over een BMI over de 25.
      Op het moment dat je dit hebt dan heb je officieel overgewicht (beginnend), en als je van jezelf houd, dan is het belangrijk dat je bewust bent van de risico’s die dit met zich mee brengt, want als je hier niet bewust van bent, dan weiger je open te staan voor de waarheid, en dan houd je jezelf tegen om optimaal te kunnen leven/genieten.

    2. Het subjectieve, wat vind iemand anders er van, los van het feit dat overgewicht gewoon risico’s heeft. En dan hebben we het over schoonheid…met smaak valt niet te twisten, schoonheid zit niet volledig in het gewicht, in mijn ogen is schoonheid een ingewikkelde xfactor, als je iemand mooi vind dan kun je dat zeggen, en je kunt uiteraard wel zeggen wat je mooi vind etc, maar uiteindelijk is dat het totaal plaatje…als je hetzelfde mooie gezicht hebt met een compleet ander lichaam, of andersom hetzelfde lichaam met een compleet ander gezicht, dan kan de hele xfactor weer veranderen. Bij de een past een maatje meer gewoon beter dan bij een ander.

    3. Gedrag…naar mijn idee zit het probleem gewoon in de communicatie, als iemand niet geaccepteerd wordt vanwege zijn of haar gewicht, dan is dat verkeerd.
      Degene die de fat acceptance trend geïntroduceerd hebben die hebben de verkeerde boodschap over gebracht denk ik. Andere moeten je accepteren zoals je bent, ongeacht of je nu te weinig, normaal, of te veel gewicht hebt, en daar zou de boodschap bij op moeten houden.
      Ik heb geen hekel aan dikke mensen, maar wel aan dikke mensen die overgewicht promoten en het je bijna de strot willen induwen dat dit de nieuwe norm zou moeten worden.
      Het is oké om jezelf als persoon te accepteren, ik vind het zelfs tot op zekere hoogte oké als je er voor kiest om overgewicht te hebben (al vind het ik wel een bijzondere keuze) , maar als je het andere aanpraat, dan hoop ik dat natuurlijke selectie zo snel mogelijk in effect treed.

    Moet nu net denken aan dit filmpje…zie het maar zo, het is makkelijker om te zeggen dat je een risico accepteert als het over je eigen gezondheid gaat, maar als het over je eigen kind gaat? Wil je niet het beste voor je kind? En waarom dan niet voor jezelf?

    Ik train mensen die kampen met overgewicht, en ik hoor de falen en de successen, en ik kan je zeggen dat ik nog niemand heb horen klagen over het feit dat ze van hun overgewicht af waren, wat je in het filmpje ziet en met name hoort (de ademhaling) is simpelweg realiteit.