De trein (erotisch verhaal)



  • Ik ben Vincent (Vinnie) en ik schrijf erotische verhalen. Als er voldoende interesse is kan ik vervolgdelen schrijven.

    Één: De trein.

    Vrijdagavond laat.

    Na een lange week studeren zit ik eindelijk op de trein terug naar huis. Moe van de week. Een beetje van de lessen, maar eigenlijk toch vooral van het uitgaan. Het is deze week wat later geworden dan anders, aangezien ik na de les nog een beetje ben blijven hangen in mijn studentencafé. Dat kan gebeuren op een vrijdagavond.

    En dus zit ik nu op de trein richting Oostende, waar ik eigenlijk woon. Tijdens de week zit ik op kot (op kamers, zoals dat in Nederland heet) in Antwerpen. Het is een oude trein. Die worden wel vaker gebruikt op bepaalde verbindingen, zeker voor de hele vroege en hele late treinen. Daar zit zelden iemand op, dus vindt de NMBS het blijkbaar niet nodig om daar dan ook nieuw materiaal voor in te zetten.

    Het voordeel van die oude treinen is dat er nog banken in staan in plaats van individuele stoelen. Je kan er met 2 of 3 mensen naast elkaar op zitten, maar als er niemand in je wagon zit, zoals nu, kan je ook een beetje schuin gaan hangen en kan je eigenlijk best wel lekker slapen.

    En dat komt goed uit, want ik ben eigenlijk best wel moe van de week. Hoewel ik met goede voornemens aan de week was begonnen, is het toch net iets anders uitgedraaid. Zondagavond even op café geweest, tot het plots 3 uur was. De eerste lessen op maandag dan maar gemist. Maandagavond was het nog rustig geweest, maar dinsdag, woensdag en vooral donderdag was het erg laat geworden. Nu ja, je studeert maar 1 keer, zeg ik altijd.

    Onder de bank staat mijn sporttas met de vuile kleren. Die gaan mee naar huis, om tijdens het weekend door de mama gewassen te kunnen worden. Naast mij op de bank staat mijn rugzak met enkele boeken, om dit weekend eens vast te nemen. Ik heb het gevoel dat ik mijn schade toch ooit eens moet beginnen inhalen.

    En dus heb ik mijn introductiecursus mechanica vast genomen. Ik zit in het eerste jaar architectuur en heb het wel moeilijk met de wiskundige vakken. De restanten van het bier van gisterenavond zwemmen echter nog een beetje rond in mijn hoofd. Gepaard met een acuut slaapgebrek betekent dit dat ik na enkele bladzijden al in slaap sukkel, met mijn boek op mijn schoot.

    Ik word wakker van het fluitje van de conducteur. De deuren van de trein klappen dicht en ik zie dat we net vertrekken in station Gent Sint-Pieters. Half slaapdronken raap ik mijn cursus op die op de grond was gevallen. Als ik terug omhoog kijk, zie ik dat er iemand voorbij komt gewandeld die net is ingestapt. Ik zie eerst de bruine laarsjes met een klein hakje, met daarboven een stel prachtige benen, gehuld in zwarte nylonkousen. De rest van haar outfit is verborgen onder een zwarte, half-lange jas.

    Ik ben meteen klaarwakker. Ik heb schrik te gaan staren, dus kijk ik snel door het raam naar buiten. Van uit mijn ooghoeken zie ik hoe ze haar jas uit trekt en op de bank schuin tegenover mij gaat zitten. Voorzichtig werp ik een blik op haar en ik zie dat ze door het tegenoverliggende raam naar buiten kijkt. Ik neem mijn cursus voor mij en doe alsof ik aan het lezen ben, maar eigenlijk piep ik regelmatig over de rand van mijn boek om haar gade te kunnen slaan.

    Een mooi gezichtje met een wipneusje. Ze moet ongeveer mijn leeftijd zijn. Donkerblond haar, dat slordig in een een lage staart wordt gehouden. Een fel blauw jurkje tot iets boven haar knieën, met daarboven een donkerblauw, gehaakt vestje dat jammer genoeg haar bovenlichaam wat van het zicht onttrekt. En dan die benen. Daar komt nog bij dat ik een gigantische fan ben van vrouwen in nylonkousen, zeker als ze zwart zijn. Onder haar bank zie ik ook een reistasje staan. Vermoedelijk ook met vuile kleren.

    Ik ben spontaan heel gelukkig dat ik langer op café ben blijven hangen deze week. Het is normaal gezien niet mijn gewoonte om de laatste trein naar huis te nemen, maar dit is toch wel een erg aangename verrassing. En zo begint het spelletje waarbij ik haar stiekem in de gaten probeer te houden en probeer blikken te stelen op haar benen. Maar dan zonder dat ik betrapt wil worden.

    De conducteur komt langs en ik laat mijn kaartje knippen. Zij ook. Wanneer de conducteur weg is, is dit blijkbaar voor haar het sein om het zich wat gemakkelijker te maken. Ze schopt haar hakjes van haar voeten en trekt haar vestje uit. Het vestje wordt opgevouwen tot een soort van kussen dat tegen de wand van de trein wordt gelegd. De voeten trekt ze op, om naast haar op de bank te liggen. Hoofd op het vestje en haar ogen gaan dicht.

    Dit geeft me de tijd om wat uitgebreider naar haar lichaam te kunnen kijken. Nu het vestje uit is, krijg ik een mooie blik op haar stevige borsten. Ze heeft de bovenste knoopjes van haar doorknoopjurkje open staan, waardoor ik mooi de aanzet kan zien. Zachtjes zie ik haar tepels door de stof priemen. Zou ze eigenlijk wel een beha aan hebben?

    Mijn ogen dwalen verder over haar lichaam. Haar jurkje is met het gaan liggen een beetje opgeschoven, waardoor ik veel meer van haar benen te zien krijg. En dan stokt mijn adem. Van onder het jurkje zie ik de kanten boord van haar stay-up kousen piepen. Mijn broek voelt plots 3 maten kleiner aan.

    De deur van de wagon gaat terug open. De conducteur die terug wandelt. Snel terug aandacht voor mijn boek. Hij kijkt terwijl hij de deur terug sluit even naar de blonde verschijning die daar op zijn trein ligt. Trekt zijn wenkbrauwen bewonderend op en lacht even. En geeft me in het voorbij gaan een veelbetekenende blik. Of heb ik me dat slechts voorgesteld?

    Als ik terug naar haar kijk, zie ik hoe ze zich een beetje verlegd heeft. En hoe! Haar knieën heeft ze verder opgetrokken, tot tegen haar borst. Hierdoor zijn haar benen bloot komen te liggen. Helemaal bloot. Van waar ik zit zie ik mooi de kanten boorden van haar kousen. Met daar tussen een knalrood stukje stof. Het kleine lapje stof van het stringetje dat ze aanheft zie ik mooi rond haar lippen spannen, om dan samen te komen in een touwtje dat tussen haar billen verdwijnt. Haar billen die nu helemaal bloot liggen doordat haar jurkje wat omhoog geschoven is.

    Ik weet niet meer waar ik het heb. Mijn broek is veel te klein en mijn piemel staat op knappen. Snel ga ik met mijn hand mijn short in, om hem goed te leggen. Dan zie ik hoe ze haar benen strekt. Ik denk heel even dat ik betrapt ben, maar een snelle blik op haar gezicht stelt me gerust omdat haar ogen nog dicht zijn. Doordat ze languit gaat liggen heb ik jammer genoeg geen goed zicht meer op haar kutje, hoewel haar kousenboorden nog steeds mooi zichtbaar zijn. Maar als ik terug naar haar bovenlichaam kijk, krijg ik de volgende verrassing.

    2 knoopjes waren blijkbaar net iets te veel om open te zetten. Zeker als je ligt, want tussen de opengevallen panden van haar jurkje komt mooi een roze tepeltje kijken, dat stijf vooruit priemt. “Zie je wel dat ze geen beha aan had?”, schiet door mijn hoofd. Ik wil met mijn hand terug mijn broek in gaan. Mijn stijve lul heeft dringend aandacht nodig!

    Maar dan begint de trein plots te vertragen. We naderen station Brugge. De vertragende trein neemt een wissel om naar het juiste spoor te gaan, wat een kleine schok geeft aan de wagon. Het meisje schrikt hier wakker van en kijkt door het raam. Terwijl de trein het station binnen rijdt, gaat ze recht zitten, haar rechter borst nog steeds half bloot. Ze trekt haar laarsjes snel terug aan, waarbij ze mij tussen haar benen nog snel ene blik gunt op de voorkant van haar rode stringetje. Ze draait zich om om haar jas te nemen en ik zie dat haar jurkje nog steeds omhoog geschoven zit. Ik krijg een vol zicht op haar ronde, helemaal blote billen, met daaronder de zwarte kousen.

    De trein stopt en terwijl de deuren opengaan trekt ze de felblauwe stof van haar jurkje naar beneden. Ze doet snel haar jas aan, tijd om hem dicht te knopen is er niet. In de linkerhand haar vestje, in de rechterhand haar tas. Zo stuift ze naar buiten. Onder haar openwaaiende jas zie ik nog net haar stijve tepeltje naast haar jurkje priemen.

    Ik kijk terug naar de plek waar ze zo net heeft gezeten en zie dat ze iets is vergeten. Terwijl de deuren sluiten spring ik naar het papiertje en klop ik op het raam om haar aandacht te trekken. Ze kijkt me van op het perron recht in mijn ogen met een glimlach op haar lippen. Terwijl de trein vertrekt zie ik hoe ze haar jas ostentatief open slaat, haar tepel nog een laatste keer toont en dan haar jurkje fatoenseert. En dat alles terwijl ze in mijn ogen blijft kijken en tot slot knipoogt.

    Verbouwereerd zie ik haar op het perron uit het oog verdwijnen, het papiertje nog in mijn hand. Ik kijk naar wat ik nu eigenlijk vast heb. Het is een opgevouwen pagina van een blocknote, waarop in knalrode pen staat geschreven:

    “Wil je nog meer zien?”



  • Ongelooflijk mooi geschreven en beschreven. Dit verhaal verlangt naar meer.

    Ja, ik wil nog meer zien!



  • zegt in De trein (erotisch verhaal):

    “Wil je nog meer zien?”

    Ja, graag!



  • Ik heb dit eerde geleden maar was het verloren ik ben zo blij dat je het post. Doe alsjeblieft het hele verhaal


Aanmelden om te reageren