Je oudste herinnering


  • Global Moderator

    Dat is een apart iets, weet je? Gewoon 1 herinnering van toen je klein was, je alleroudste herinnering. De rest ben je allemaal vergeten. En vaak was dat op een hele jonge leeftijd, toen je alles vanuit een ander perspectief zag. Zowel letterlijk als figuurlijk. Mijn oudste herinnering was toen ik 1 werd, op 17 december 1993.

    Ik weet nog, dat al mijn familieleden in een kring zaten, en dat ik met mijn loopauto één voor één de visite af ging, om ze een snoepje te geven. Er is ook nog een foto van. En het klopt helemaal met mijn gedachten.
    Een andere herinnering was een paar maanden later, ergens in 1994. Ik was toen met mijn vader, moeder, broer, opa en oma naar een plaatselijk zwembad. Het was een kleine ruimte, en ik zat met 2 of 3 andere kindjes in een rood, rond zwembadje (waar ik net in paste met mijn beentjes) te spetteren met mijn handen. Ik klom het badje uit, en rende naar het grote, ronde zwembad. En je raadt het al, ik sprong erin! Blub! Ik spartelde en al gauw pakte mijn vader me beet.

    Op de één of andere manier vind ik dat soort dingen gewoon leuk om te lezen. Daarom vraag ik aan jou: Wat is jouw oudste herinnering? Hoe oud was je toen? Wat gebeurde er?


  • Admin

    3HfVm7c.png

    Ik was 3 jaar en ik en mijn moeder waren bij mijn tante geweest in Boxmeer en van haar kreeg ik een napoleonbal. Deze stak ik in mijn mond toen we bij de bushalte aan het wachten waren tot de bus kwam. Ineens schoot de napoleonbal in mijn keel en ik stikte. Mijn moeder sloeg me in mijn buik en hield me ondersteboven en schudde me door elkaar tot uiteindelijk de bal kapot viel op de grond.

    Het is geen leuke herinnering maar volgens mij wel de oudste herinnering die ik mezelf kan herinneren. Andere herinneringen herinner ik mij alleen maar omdat mijn ouders me dat hebben gezegd en zijn volgens mij geen herinneringen van mezelf.


 

Het lijkt erop dat je verbinding naar KEEN verloren is gegaan, wacht even terwijl we de verbinding proberen te herstellen.